Home Eindtijd Artikelen Contact
 
 

De zegen van het hart!


  

  dagen geleden ging
de stichting van het

Pleiadische tijdperk
van start en sinds
dagen is de invloed van de
9 onderwerelden van het oude tijdperk tanende.

 


Formatie in computertaal

Op 22 mei 2010 werden we verrast door een zeer bijzondere graancirkelformatie, namelijk een formatie in computertaal bij een windmolen. Omdat een computer alleen met nullen en enen rekent (een bit), wordt een teken in een computer opgeslagen in 7 of 8 bits, een "ASCII-teken". Deze formatie laat 2 x 12 van deze ASCII-tekens zien: Lezend van binnen naar buiten of omgekeerd representeert elke lijn een bit, zoals deze in computers wordt gebruikt: een lijn = 1, terwijl de afwezigheid van een lijn 0 representeert.

Er bestaat een eenvoudige ASCII-conversietabel, waarmee het mogelijk is elk teken om te zetten in een leesbaar teken. Echter aangezien de bits zowel van binnen naar buiten als van buiten naar binnen kunnen worden gelezen, zijn er verschillende mogelijkheden de formatie te ontcijferen. Bovendien zijn er verschillende standaardenin de computerwereld die allen tot andere resultaten leiden. Verder blijkt dat wanneer we de formatie nader bestuderen elke lijn samengaat met een ontbrekende lijn aan de andere kant van de sector. Dus op het eerste gezicht hebben we maar 12 tekens en zijn de overige 12 tekens daarvan het "negatief" op een soortgelijke manier als je van een foto een negatief hebt. Het doet denken aan de tegenstelling van plus en min, positief en negatief, die elkaars tegenpool vormen.


Wiskundig intermezzo vertaald naar eenvoudig principe

Een oplossing van de formatie wordt verkregen door de bits van binnen naar buiten uit te lezen en de tekens op te zoeken in een ASCII-tabel. De uiktomst, waarvan de tekens hier rechts zijn weergegeven, lijkt sterk op een wiskundige formule:

e ^ ( h i ) p i ) 1 = 0

Om deze formule helemaal te begrijpen is een universitaire opleiding noodzakelijk. De formule heeft betrekking op de zogenaamde complexe getallen, waarbij een getal niet in ťťn, maar in twee dimensies wordt beschouwd. Dit heeft een bijzondere betekenis bij een cirkel.

Om redenen die nog duidelijk worden staat er daarbij een haakje te veel in de formule: het tweede haakje is in feite een vermenigvuldigingspunt. Verder is de h een variabele, waarvoor in de wiskunde een n meer gebruikelijk is. Ook ontbreekt er nog een + of - teken, maar de reden is dat de vraag of er in de formule een + of - teken komt te staan afhankelijk is van de vraag of de variabele n een even dan wel oneven geheel getal is. Het sluit aan op het gegeven dat in de formatie de ene 12 tekens het negatief zijn van de andere 12 tekens. Dit leidt tot de volgende twee mogelijke oplossingen:

e^(ni . pi) + 1 = 0   indien n = oneven of
e^(ni . pi) Ė 1 = 0   indien n = even

Dit zijn speciale gevallen van de zogenaamde formule van Euler, namelijk die waarbij n een geheel getal is. Het ziet er allemaal erg wiskundig uit en dat is het ook, want het gaat hier om de zogenaamde complexe rekenwijze met complexe getallen, een techniek die met name toegepast wordt bij trillingen en golven. De wiskundige uitleg valt ver buiten het bestek van dit artikel, maar voor de leek laat het zich het beste beschrijven als de expressie van een punt op een cirkel, die hetzij op het beginpunt van de cirkel ligt (n = even) of juist op het tegenovergestelde punt daarvan ligt (n = oneven). Daarbij drukt n het aantal keer uit dat we door de halve cirkel zijn gelopen. Als n = 1, zijn we ťťn keer door de halve cirkel gelopen en zijn we aanbeland bij het punt dat het "negatief" is van de het beginpunt. Dus bij n = 1 hebben we de helft van de cirkel doorlopen, bij n = 2 de hele cirkel (we zijn dan terug bij het beginpunt), bij n = 3, anderhalf keer de cirkel etcetera.


De relatie met de maand en een partiŽle maansverduistering

Nu zijn alle graancirkels aan de kosmos gerelateerd en bijvoorbeeld n = 1 (de halve cirkel) kan dan betrekking hebben op een halve maand, beginnend bij nieuwe maan. Wanneer we invullen n = 2, dan heeft het betrekking op een hele lunaire maand etcetera. Daarnaast kan het natuurlijk ook betrekking hebben op andere kosmische cycli.

Het navolgende maakt duidelijk dat de formule met name betrekking heeft op de lunaire maand (de cyclus van nieuwe maan naar volle maan en terug). Het gegeven dat de formule een haakje heeft staan op de plaats waar we een vermenigvuldigingspunt verwachten, biedt in dat verband uitkomst, want als we de ASCII-tekens van de formatie op de rand schrijven, krijgen we de volgende figuur (tekens weergegeven in wit):

In deze figuur is rondom de eigenlijke rand nog een extra grijze rand weergegeven die duidelijk maakt dat de 0 en de drie haakjes de vier fasen van de maan weergegeven. Het haakje openen en haakje sluiten lijken immers sterk op een maansikkel. Gezien echter de positie in de cirkel hebben ze hier betrekking op halve wassende of afnemende maan. Voor het noordelijk halfrond (dus op de locatie van de formatie) geldt daarbij de regel dat als de maansikkel zich aan de rechterkant bevindt (zoals het haakje sluiten), we te maken hebben met wassende maan. De maansikkel aan de linkerkant (haakje openen) is afnemende maan. Die vier fasen van de maan vormen tevens het in de formule ontbrekende plus-teken (wat ook een minteken kan zijn) en het is geen toeval dat dat aansluit op de vier wieken van de naburige windmolen. Echter, de formule van Euler schrijft voor de positie waar we de volle maan verwachten de in de wiskunde gebruikelijke vermenigvuldigingspunt voor. Die vermenigvuldingingspunt is een kleine gesloten cirkel, precies zoals de volle maan. Desondanks staat er een haakje. De oplossing voor dit mysterie wordt gegeven vanuit het feit dat er bij een volle maan een maansverduistering op kan treden. De volgende afbeelding laat verschillende stadia van een gedeeltelijk verduisterde maan zien:

Met het blote oog zal het verduisterde deel van de maan nog wel zichtbaar zijn, maar dat is het gevolg van het feit dat het menselijk oog een zeer hoog contrast aankan. De afbeelding maakt duidelijk dat op een foto de gedeeltelijk verduisterde maan er hetzelfde uitziet als een maansikkel, die in gestyleerde vorm door de graancirkelmakers wederom als een haakje is weergegeven. Dat dit de juiste verklaring is voor het haakje die de plaats inneemt voor de vermenigvuldigingspunt, wordt nog duidelijker wanneer we ons realiseren dat een gedeeltijke maansverduistering in het engels aangeduid wordt als partial eclipse. Indien we daarom de letters van het woordje part ("deel" en tevens afkorting van partial) rondom dat haakje zetten, beginnend bij het haakje onder (die overigens identiek is aan het haakje rechts), krijgen we een bijzonder resultaat. Wanneer we namelijk uitsluitend de letters beschouwen, waarbij de letters die deel uitmaken van het woordje part de oorspronkelijke letters vervangen (de p doet niet mee, want die vervangt geen letter), vinden we tegen de klok in het woord earth! De letters daarvan zijn weergegeven als zwarte letters in de bovenstaande tekening. Dat is ook logisch want het is de beweging van de maan om de aarde die de vier fasen van de maan veroorzaken. Een en ander maakt duidelijk dat de formule van Euler betrekking heeft of kan hebben op enerzijds de lunaire maand, maar anderzijds op een gedeeltelijke maansverduistering!

Van de vijf kleine letters die de ASCII-tekst telt, zijn er drie vervangen door art (van part) en komen slechts twee letters overeen met de oorspronkelijke ASCII-tekens. Naast de e is ook de letter h niet vervangen. Dat brengt ons op de betekenis van de letter h, want als we de letters uitlezen, beginnend bij de h, vinden we heart. Ik laat dit hier even voor wat dit is, maar het gegeven dat de e staat voor earth en de h voor heart, zal later nog terug komen.

De formatie heeft niet zomaar betrekking op een willekeurige gedeeltelijke maansverduistering, maar gezien de datum van de formatie ligt het voor de hand dat deze betrekking heeft op de gedeelelijke maansverduistering van 4 juni 2012, want 14 tot 15 dagen eerder, op 20-21 mei wordt deze vooraf gegaan door een ringverduistering, precies twee jaar nadat de formatie is gecreŽerd (22 mei 2010). De 0 van de formatie staat dus hier symbool voor de cirkel en verwijst in feite naar de ring van de ringverduistering. Daarnaast vormt de formatie als geheel evenzo een ring en dat benadrukt tevens de relatie met een ringverduistering. Er ligt precies een halve lunaire maand tussen de ringverduistering van 20-21 mei en de gedeeltelijke maansverduistering die daar circa twee weken later op volgt. Dus dat sluit aan op de speciale gevallen van de formule van Euler, zoals deze in de formatie is weergegeven, namelijk dat deze betrekking kan hebben op halve cycli. Daarnaast was het geen nieuwe of volle maan op de datum van de formatie, dus het is dan ook niet logisch om met betrekking tot de lunaire maand de datum van de formatie als uitgangspunt te nemen, althans voor zower we van de maan uitgaan. Voor wat betreft de lunaire maand ligt het uitgangspunt dus in feite bij de ringverduistering en de gedeeltelijke maansverduistering die twee weken later daarop volgde, ongeveer 2 jaar na de datum waarop de formatie is ontstaan.

Om dat verder een plaats te kunnen geven is het noodzakelijk de boodschap van de formatie nog nader te ontsleutelen.


Een alternatieve oplossing van de formatie

Het blijkt dat er nog een tweede manier is om de ASCII-tekens uit te lezen, namelijk van buiten naar binnen in plaats van van binnen naar buiten. In dat geval doen slechts de eerste 7 bits mee en laten we het achtste bit van de binnenste cirkel buiten beschouwing. Dat klopt ook want standaard ASCII bestaat strikt genomen maar uit 7 bits. Het resultaat lezen we af uit de afbeelding hiernaast:

, B u t 4 5 x 4 5 9 ! y

NB: De x is de letter x en niet het vermenigvuldigingsteken.

De eerste formule, de formule van Euler, heeft betrekking op hele of halve cycli, waarbij een cyclus betrekking kan hebben op bijvoorbeeld de dag, de maand, het jaar etcetera. In de tweede "formule" vinden we "45x" en dat vertelt ons dat zo'n cyclus of halve cyclus 45 keer x wordt doorlopen (in de wiskunde wordt het vermenigvuldingsteken - of de vermenigvuldigingspunt - vaak weggelaten). Indien we het uitroepteken buiten beschouwing laten betekent verder "459y" dat zo'n cyclus of halve cyclus 459 keer y wordt doorlopen. Daarbij is het voor de hand liggend dat we enerzijds de datum van de formatie en anderzijds de ringverduistering van 20-21 mei 2012, precies twee jaar, later als uitgangspunt nemen. Opvallend is verder dat zowel 45 als 459 door 9 deelbaar zijn. Het getal 9 speelt dus indirect een rol.


De relatie met de zon en de maan

Overigens heeft ook 459! een wiskundige betekenis, maar dat leidt tot een krankzinnig groot getal, want het heeft betrekking op de vermenigvuldiging van 459 getallen, namelijk: 459 ◊ 458 ◊ 457 ◊ .... ◊ 3 ◊ 2 ◊ 1 (in de wiskunde heet dat 459 faculteit). Het is me echter gebleken dat de veel kleinere getallen 4!, 5! en 9! een relatie hebben met de doorsnede van de maan in mijl en de afstand van de zon en de maan in km. Dit in combinatie met het andere getal 45 en/of met 9. Er geldt namelijk:

4! ◊ 45 = 4 ◊ 3 ◊ 2 ◊ 1 ◊ 45 = 1080 mijl = radius (straal) van de maan
5! ◊ 9 = 5 ◊ 4 ◊ 3 ◊ 2 ◊ 1 ◊ 9 = 1080 mijl = radius (straal) van de maan
9! = 9 ◊ 8 ◊ 7 ◊ 6 ◊ 5 ◊ 4 ◊ 3 ◊ 2 ◊ 1 = 362.880 km = minimale afstand van de maan ("supermaan")
9! ◊ 45 ◊ 9 = 9 ◊ 8 ◊ 7 ◊ 6 ◊ 5 ◊ 4 ◊ 3 ◊ 2 ◊ 1 ◊ 45 ◊ 9 = 146.966.400 km = minimale afstand van de zon

Deze verbanden wijzen nog eens op het verband met de maan en de zon. Tijdens de gedeeltelijke maansverduistering van 4 juni 2012, was het inderdaad "supermaan" en was dus de afstand van nagenoeg precies 9! km van toepassing. Omgekeerd stond bij de ringverduistering van 20-21 mei de maan op maximale afstand van de aarde (ruim 405.000 km of 405 Megameter); dat sluit aan op de getallen 45 en 9, want 9 ◊ 45 = 405.


Data in de toekomst waar de formatie naar verwijst

Echter, belangrijker zijn de data in verleden en heden, waar de formatie naar verwijst. Om te beginnen kunnen we daarbij uitgaan van de kortste cyclus: de dag. Daarbij kunnen we ook kijken naar het aantal dagen dat zowel door 459 als 45 deelbaar is. Daarbij kom je uit op 2295 dagen, want 2295 = 459 ◊ 5, maar ook 45 ◊ 51. Dat verwijst opvallend genoeg ook weer naar een ringverduistering. namelijk die van 1 september 2016, want de periode vanaf de datum van de formatie (22 mei 2010) tot 2 september 2016, dan wel tot en met 1 september 2016 komt overeen met exact 2295 dagen. Daarbij ligt er een relatie met de laatste dag van februari 2017 (de 28ste), want deze valt ook 2 dagen na een ringverduistering en exact 4 ◊ 45 = 180 dagen na de ringverduistering van 1 september 2016. Daarnaast komt de periode van 180 dagen nagenoeg exact overeen met een half jaar, gezien het gegeven dat de zon op 28 februari 2017 op precies het tegenovergestelde punt in de dierenriem staat in vergelijking met 1 september 2016. Aangezien de formule van Euler verwijst naar niet alleen hele, maar ook halve cycli, sluit dat prachtig aan. Rekenen we vanaf 2 september, dan viel de ringverduistering van 26 februari 2017 exact 177 of 3 ◊ 59 dagen later, waarbij 59 de laatste twee cijfers van 459 van de formatie zijn. Datzelfde aantal (maar dan in maanden) vinden we, gerekend vanaf de ringverduistering van 20/21 mei 2012, want de ringverduistering van 26 februari 2017 valt 59 lunaire maanden later.

Er zijn dus talrijke verbanden die niet alleen aansluiten op de getallen 45 en 459, maar ook 59. Daarbij hebben we naar de dag, de zon en de maan gekeken, maar de kosmologie op de datum van de formatie (22 mei 2010) verschaft ons nadere informatie. Op die dag stond de maan in een samenstand met Saturnus en in een oppositie met Jupiter en Uranus. Jupiter en Uranus stonden dus in een samenstand. Daarbij kunnen we de periode tussen een samenstand van de maan met Saturnus tot een oppositie van de maan met Saturnus als basis nemen en beschouwen als een halve cyclus die de formule van Euler volgens de formatie voorschrijft. Die volgende halve cyclus behelst dan de tegengestelde beweging (van oppositie naar samenstand). Het omgekeerde geldt voor de oppositie van de maan met Jupiter respectievelijk Uranus op de datum van de formatie in relatie tot een samenstand van de maan met Jupiter of Uranus. Daarnaast kunnen we ook naar de stand van Jupiter en Uranus zelf kijken alsmede de samenstand of oppositie van Jupiter en Uranus, want Jupiter en Uranus stonden in een samenstand op de datum van de formatie. De beweging van oppositie naar samenstand en omgekeerd komt steeds overeen met een halve cyclus. De maan beweegt zich snel en we zullen veel data vinden waarop de maan in een samenstand of in een oppositie met Jupiter, Saturnus of Uranus stond, maar het kan toch zijn betekenis hebben indien een dergelijk verband op historisch belangrijke data optreedt, vooral indien er meervoudige verbanden op de voorgrond treden. Ook op data waarop die halve cyclus een veelvoud van 45 of 459 keer is doorlopen (gerekend vanaf 22 mei 2010), is de kans groot dat dit data zijn waar de formatie naar verwijst. Daarnaast staat Jupiter slechts eens in de ongeveer 7 jaar in een samenstand of oppositie met Uranus. Afhankelijk van de in de astrologie gebruikelijke afwijking die we daarin toestaan (de "orb") treedt dat gedurende enkele maanden op. Als er meervoudige verwijzingen naar dezelfde datum uitrollen weten we de facto zeker dat we op de goede weg zitten.

Zo bezien past vooral de oppositie van de maan met Jupiter op 22 mei 2010 precies bij de verwijzing naar 2 september 2016 (5 ◊ 459 dagen later), want het blijkt dat op die dag de maan evenzo opposiet Jupiter staat. De ringverduistering van de dag daarvoor vindt bovendien aansluiting bij de ringverduistering van 20-21 mei 2012. Belangrijk is dat dit zich 4 ◊ 45 = 180 dagen later, op 1 maart 2017 herhaalt, want op die datum is de halve cyclus van de maan ten opzichte van Jupiter sinds het ontstaan van de formatie exact 4 ◊ 45 = 180 keer doorlopen. In de maanden rond die datum staat ook Jupiter precies opposiet Uranus en dat is in verband te zien met de samenstand van Jupiter met Uranus op de datum van de formatie, een kleine zeven jaar daarvoor! Dit impliceert dat op 1 maart 2017 de maan niet alleen in een oppositie met Jupiter staat, maar tevens in een samenstand met Uranus.

Dit alles is belangrijk, omdat me is gebleken dat 28 februari 2017 is op te vatten als het einde van de scheppende kracht van de Juliaanse en zijn opvolger de Gregoriaanse kalender.


Relatie met midzomer 2017

Daarnaast is me gebleken dat de periode van circa 14 tot en met 23 juni 2017 (rond midzomer) een belangrijke rol speelt in het proces van harmonisatie dat op gang zal moeten komen om weer tot een leefbare samenleving, in harmonie met de natuur, te kunnen komen. Daarin wijst de gedeeltelijke maansverduistering van 4 juni 2012 ons de weg. Het blijkt namelijk dat 14-15 juni 2017 exact 3 ◊ 45 draconische maanden alsmede 4 ◊ 459 dagen na die gedeeltelijke maansverduistering valt, 20 juni 2012 exact 3 ◊ 45 siderische maanden en 23 juni exact 41 ◊ 45 dagen.


Data in het verleden waar de formatie naar verwijst: de relatie met de Juliaanse/Gregoriaanse kalender

Het is me gebleken dat de formatie, in het bijzonder de getallen 45 en 459 niet alleen naar de toekomst verwijzen, maar ook naar het verleden. Dat is belangrijk, want je kunt in feite alleen naar een einde van iets verwijzen als er een begin kan worden aangetoond.

Belangwekkend is de relatie van het jaar met de periode van 9 ◊ 9 ◊ 17 siderische maanden, want dat is tevens gelijk aan 3 ◊ 459 siderische maanden. Die periode komt nagenoeg overeen met 103 siderische jaren, 7 ◊ 7 ◊ 26 lunaire maanden en 3Ĺ keer de omloop van Saturnus om de zon (of door de dierenriem). Dit is een interessant gegeven, want vijf keer die periode, dus 5 ◊ 9 ◊ 9 ◊ 17 siderische maanden is tevens een veelvoud van 45, zijnde het andere getal waar de formatie naar verwijst. Dat betreft dan een periode van 5 ◊ 103 = 515 siderische jaren (een fractie langer dan 515 tropische jaren in de Gregoriaanse kalender). Wanneer die periode vier keer wordt doorlopen betreft dat 2060 siderische jaren en dat komt overeen met de periode van het begin van de Juliaanse kalender (1 januari -44) tot het begin van het jaar 2016 en valt ongeveer samen met de nieuwe maan van 8 februari, slechts 7 lunaire maanden voor de ringverduistering van 1 september dat jaar.

N.B. 1 januari -44 (historisch) is 31 december -45 in de proleptische Juliaanse kalender (Bennett, 2003). Proleptisch betekent overigens dat de kalender a.h.w. naar het verleden wordt doorgetrokken). Dit verschil van een dag wordt veroorzaakt doordat de Romeinen in de begintijd een driejarige i.p.v. een vierjarige cyclus hanteerden. Dit is later gecorrigeerd door keizer Augustus.

De relatie met het begin van de Juliaanse kalender op 1 januari -44 blijkt verder onder andere uit de overeenkomstige relatie van de maan met Jupiter en Saturnus op de datum van de formatie (samenstand of oppositie). Op de begindatum van de Juliaanse kalender stond de maan namelijk in een samenstand met zowel Jupiter als Saturnus!

Verder komt de kortste periode die een veelvoud is van zowel 45 als 459 dagen overeen met 2295 dagen. Dit past precies bij het tijdsgewricht van -44 (aanvang kalender) tot eind 2016, want de periode van 1 januari -44 tot 23 december 2016, omvat exact een geheel aantal keer die periode van 2295 dagen (namelijk 328).

De invoer van de Juliaanse kalender in -44 werd vooraf gegaan door een extra lang kalender"jaar" van maar liefst 445 dagen. Dat extra lange kalenderjaar -45 werd doorgevoerd om het begin van de Juliaanse kalender weer in de pas te laten lopen met het begin van de toenmalige Romeinse kalender, waarbij 1 januari weer in de winter moest vallen, zoals dat voorheen het geval was. Het voert te diep om daar uitgebreid op in te gaan, maar van belang is dat er duidelijke aanwijzingen zijn dat dat extra lange kalenderjaar, waarin extra maanden zijn ingelast, gezien moet worden als een prelude van de schepping die onder de Juliaanse kalender schuil gaat. Dat jaar is de geschiedenisboeken ingegaan als "het laatste jaar der verwarring". Opmerkelijk is dat bij aanvang van dat kalenderjaar (dat is 1 januari -45 in de Romeinse kalender, maar 10 of 12 oktober van het jaar -46 in de proleptische Gregoriaanse respectievelijk Juliaanse kalender), de maan in een samenstand stond met Uranus. Dat sluit ook weer aan op de formatiecreatiedatum (maan opposiet Uranus). Het bijzondere is nu dat als we vanaf die datum 60 ◊ 459 (tevens 612 ◊ 45 !) keer de cyclus waarmee de maan in een samenstand met Uranus staat verder tellen, we uitkomen op 18 september 2016, dus relatief zeer kort na de ringverduistering van 1 september 2016!

Het is moeilijk voor te stellen dat dat alles allemaal op toeval berust, maar toch hebben we daarmee nog niet alle opmerkelijke relaties ontdekt. Het extra lange Romeinse kalenderjaar van het laatste "jaar" der verwarring duurde 445 dagen. Het eerste jaar van de Juliaanse kalender dat daarop volgde duurde gewoon 365 dagen. Opvallend is dat de som van die beide jaren gelijk is aan 810 = 2 ◊ 9 ◊ 45 dagen; dat sluit ook weer aan op het getal 45 en ook 9 van de formatie. De Juliaanse kalender ging officieel op 1 januari -44 van start. Opmerkelijk is dat die datum exact 45 jaar voor het officiŽle begin van de jaartelling (1 januari van het jaar 1) viel, want dat sluit dan ook weer aan op de formatie. Bovendien is het eerste jaar dat de Juliaanse kalender van kracht was door historici als het jaar 45 voor Christus benoemd (i.p.v. -44); het verschil ontstaat doordat in de historische telling het jaar 0 niet bestaat.

Als we er vanuit gaan dat het einde van de kalender aanvang 2017 moeten plaatsen, dan komt de periode vanaf het begin van de Christelijke jaartelling overeen met ongeveer 2016 jaar. Dat nu is het kwadraat van precies 44,9. Dat is bijna gelijk aan 45, maar het wijkt 1 af van 45,9, het tiende van 459. Echter, de totale periode vanaf 1 januari -44 tot aanvang 2017 bedraagt circa 2017 + 44 = 2061 jaar. Nu is er wel een relatie met 459, want dat is nagenoeg 44,9 ◊ 45,9 jaar. Gezien de veelheid aan verbanden is het logisch dat we niet in alle gevallen exact de relatie met 45 en/of 459 aantreffen en dat hier soms kleine verschillen in optreden, maar de moraal van het graancirkelverhaal is duidelijk: het concept dat de graancirkels een verband leggen tussen het begin van de Juliaanse kalender in de jaren -46 tot -44 en een einde op 26 tot 28 februari 2017.


De betekenis van de formatie van 24 tekens als rebus

De volgende stap is te ontdekken wat dat einde meer concreet gaat betekenen.

Ondanks dat de ene helft van 12 tekens slechts het spiegelbeeld is van de andere helft van 12 tekens, is het toch mogelijk de gehele formatie als zijnde 24 tekens te ontcijferen. Daarbij worden de bits van binnen naar buiten uitgelezen, maar het eerste bit is altijd een 0 (dat is de ASCII-standaard), ongeacht wat de formatie daarvoor weergeeft. Het resultaat is hiernaast weergegeven.

Om de tekst te ontcijferen, beginnen we, net als bij Euler, bij de e en eindigen bij het uitroepteken.

Om de betekenis van de tekens te doorgronden dienen we deze op te vatten als een op een rebus gelijkende puzzel. We vinden dan een aan steno denkende, verkorte tekst die we nog enigszins uit moeten schrijven, maar gezien de meervoudige betekenis van de ASCII-tekens is dat niet vreemd.

Daarbij kan een letter bijvoorbeeld voor een heel woord staan. Zoals hiervoor uiteen is gezet, staat bijvoorbeeld de eerste letter e voor earth.

De volgende tekens die we uitlezen zijn (tot het haakje):

<SUB> 0 O = B 1 N

Dit is een combinatie van hoofdletters, cijfers (0 en 1) en een =-teken, terwijl <SUB> staat voor "substitutie" of "vervanging". De formatie is duidelijk geÔnspireerd vanuit de informatica en in de informatica wordt het =-teken vaak gebruikt voor het vervangingsteken. Naar analogie van een rebus is de opvolgende letter (hier de letter B) dan het teken waarmee we <SUB> dienen te vervangen. Overigens is de letter B ook de hoofdletter van het enige woord dat we tot nog toe hebben gevonden, namlijk But.

Ik kwam tot de ontdekking dat vervolgens dit deel van de "rebus" op zijn plaats valt indien we de plaats waar eerst =B stond opvullen met wat ik de complementaire letter van de B heb genoemd. Van dit concept van complementen vinden we een variant in de graancirkel zelf, doordat bits hun tegenhanger, het complement, hebben in de bits aan de andere kant van elke lijn. Voor het bepalen van de complementaire letter worden letters omgezet in getallen, volgens het principe A=1, B=2 etcetera. De complementaire letter is nu de letter waarbij de som van de getallen van de letter en de complementaire letter gelijk is aan 26, want dat is het aantal letters in het alfabet. In de afbeelding hiernaast is de complementaire letter van de B (de X) en opvolgende letters weergegeven:

De X komt in de plaats van =B en we krijgen dan als tussenresultaat:

B 0 O X 1 N

De letter X wordt vaak gebruikt als variabele die nog nader dient te worden ingevuld. Wanneer we naar de letters tussen de twee cijfers 0 en 1 kijken, dan vinden we alleen een zinvol resultaat wanneer we letter X van 0 OX 1 vervangen door een R, want dan staat er 0 OR 1, wat een weergave is van de twee mogelijke digitale cijfers 0 of 1. Er vanuit gaande dat voor het eindresultaat alleen de letters van belang zijn, vinden we dus: BORN.

Deze afbeelding maakt tevens duidelijk waar de letter W boven in de formatie voor staat. Wanneer we namelijk de hoofdletters uitlezen (zwart in bovenstaande afbeelding) en de laatste drie letters vervangen door complementaire letters (met X=R), vinden we WORLD! De W van world staat pas op het einde van de tekenreeks, dus dat resultaat parkeren we even voor later. Het bevestigt tevens dat de vervanging van de X door de letter R correct is.

Verder is de betekenis van de vier tekens van het kruis, waarvan we eerder zagen dat die staan voor de vier fasen van de maan (en een ringverduistering en partiŽle maansverduistering), direct af te leiden van deze aan de maan gerelateerde betekenis. Daarbij staat de nul voor nieuwe maan. De nul staat dus voor "nieuw". Samen met earth, vinden we dus:

New earth (will be) born: De nieuwe aarde wordt geboren.

Dat het hierbij gaat om een nieuwe aarde is tevens duidelijk op basis van het gegeven dat er een geboorte plaats vindt. De 0 staat daarbij ook voor een ringverduistering en de formatie verbindt de ringverduistering van 20-21 mei 2012 met de periode tussen de ringverduistering van 1 september 2016 en die van 26 februari 2017. In dat tijdsgewricht moeten we de betekenis van de "rebus" plaatsen. De betekenis van de volgende tekens is in onderstaande tabel weergegeven:

Teken(reeks) Betekenis Uitleg
)  (eerste) Waxing (toenemend) Het teken van toenemende maan (zie boven)
Vi  (2◊) Victory Het V-teken is het generieke symbool voor Victory; de additionele kleine i bevestigt deze betekenis.
SYN  (2◊) simultaneously (tegelijkertijd /gepaard gaande met) SYN is het symbool dat in de informatica gebruikt wordt voor synchronisatie. Letterlijk betekent het Synchronous / synchroon
p SI ) partially eclipsing (ten dele overschaduwen) SI ("shift in") staat in samenhang met de p (van partial) en het haakje voor het "inschuiven" van de zon: de partiŽle verduistering waar het haakje alleen ook voor staat (zie boven).
h ETB end of blocking off the heart / end of lovelessness (einde van liefdeloosheid).

De h betekent heart (zie boven). ETB betekent End of Transmission Block. Heart Block (NL: hartblok) is een aandoening waarbij de prikkelgeleiding (transmissie!) van de signalen in het hart is geblokkeerd. "Heart End of Transmission Block" betekent dus letterlijk het einde van de hartblok die de transmissie van signalen blokkeert. Gezien de context dient het hier figuurlijk opgevat te worden als het einde van de hartblokkade, dus het einde van liefdeloosheid.

In communicatietechniek staat ETB voor het "einde van transmissieblok". Het is dus ook het einde van de zin.

( waning (tanende) Het haakje openen is hier het symbool van afnemende maan (zie boven).
W World (wereld) Zie eerdere uitleg
^ raise to power (tot macht verheffen) In de wiskunde staat het teken voor "tot de macht" (Engels: raise to the power).
! !  

Dit leidt tot de tekst:

De nieuwe aarde wordt geboren; de toenemende overwinning overschaduwt tegelijkertijd ten dele de overwinning die tegelijkertijd het einde van liefdeloosheid is. Een tanende wereld wordt tot macht verheven!

Of meer vrij vertaald:

De nieuwe aarde wordt geboren; de overwinning neemt toe en zal daarmee tegelijkertijd de overwinning, die in het teken zal staan van het einde van liefdeloosheid, overschaduwen. De tanende wereld (van liefde) wordt tot macht verheven!

Hieruit blijkt met name dat volgens de graancirkelmakers de huidige machtsstructuren het onderspit zullen delven. Er komt een einde aan het tijdperk van liefdeloosheid en de aarde die zal ontstaan, zal dat nog verder overschaduwen. Ik concludeer daaruit dat met name het kapitalistisch imperialistisch systeem, alsmede ideologisch geÔnspireerd extremisme onvermijdelijk ten onder gaan. De formatie is geweldig goed nieuws voor een ieder die zijn hart opent, maar een vloek voor diegenen die daaraan voorbij gaan.

© Marc Smulders

Last update: July 18, 2016