Home Eindtijd Artikelen Contact
 
 

Graancikel zandloper met Keltische tekst: sta op en smelt!


  

  dagen geleden ging
de stichting van het

Pleiadische tijdperk
van start en sinds
dagen is de invloed van de
9 onderwerelden van het oude tijdperk tanende.

 


Inleiding: de mens verstoten uit de hof van Eden

Op 25 juni verscheen er een graancirkel in het veld, die zoals nog duidelijk zal worden, om een inleiding vraagt die is terug te voeren naar de geschiedenis van de mensheid. Hoewel ik zeker geen voorstander ben van een letterlijke interpretatie van de Bijbel, bevat het een aantal elementen die heel mooi de geschiedenis van de mensheid beschrijven. Dit geldt in het bijzonder voor Genesis, waarin wordt beschreven hoe de mens uit het aardse paradijs, de hof van Eden, is verdreven.

Her verhaal vertelt dat de oermensen Adam en Eva geen schaamte kenden. Eva werd echter verleid door de listige slang om de vruchten van de boom van de kennis van goed en kwaad te eten. De slang maakte Eva wijs dat als zij daarvan zou eten net als God kennis zou nemen van goed en kwaad. Eva verleidde op haar beurt Adam en toen zij de vruchten hadden gegeten viel het hun plotseling op dat ze naakt waren en ze schaamden zich daarvoor. De oermens, Adam en Eva, hebben toen hun onschuld verloren en zijn daarom uit het aards paradijs, de hof van Eden, verdreven.

Dit verhaal maakt duidelijk dat slechts God kennis heeft van wat we goed en kwaad noemen, omdat hij zelf daarvan de schepper is. De schepper heeft echter geen waardeoordeel over datgene wat hijzelf heeft gecreŽerd, wat betekent dat "goed" en "kwaad" de facto een illusie is danwel waardevrij moet worden beschouwd. In die zin kun je beter praten over positief en negatief, plus en min, want die termen zijn meer waardevrij. Het is echter de mens die naar evenbeeld van God etiketjes is gaan plakken en positief als "goed" gaan benoemen en negatief als "kwaad". Zie daar hoe de mens zich is gaan schamen voor het "naakt" zijn, doordat hij daar een waardeoordeel over kreeg. De mens die naar evenbeeld van God is geschapen, meent voor God te kunnen spelen en meent het onderscheid tussen "goed" en "kwaad" te kennen. Hij leeft echter in een illusionaire wereld, omdat hij zelf niet de schepper daarvan is. Hij leeft dus met de illusie dat hij voor God kan spelen en goed kan doen en kwaad kan bestrijden.

Wat hij goed vindt en wat kwaad is echter zeer sterk afhankelijk van cultuur, omgeving en persoonlijke ontwikkeling. Elke cultuur houdt er zijn eigen normen op na en de mens die deel uit maakt van die cultuur wordt geacht zich daarnaar te schikken. De meeste mensen doen dat ook heel "braaf".

Het gevolg is dat de wereld bestaat uit een lappendeken van geloven in de meest brede zin van het woord. Ook ideologieŽn, politieke stromingen enzovoorts vallen daaronder. Kortom de mens is volledig verstard in zijn denkpatronen die hij vanuit zijn persoonlijke ontwikkeling heeft meegekregen. Het trieste is dat dit gewoon doorgaat. Ik zie clubjes uiteenvallen, maar ik zie ook nog steeds hoe er nieuwe clubjes ontstaan die geŽnt zijn op het principe van de maakbare samenleving, gevoed vanuit gemeenschappelijke normen en waarden. Dit alles laat zich in ťťn woord samenvatten, namelijk:

VERSTARRING


De graancirkel: de zandloper

De graancirkelformatie die op 25 juni in het graan verscheen is een zandloper met daarom heen een aantal symbolen:

Het is zeer opmerkelijk te noemen hoe zelfs het patroon van het platte graan precies aansluit op de wijze waarop het zand door de vernauwing stroomt en zich onderin in laagjes opbouwt. Zie ook deze foto van de formatie.

De formatie is gevonden bij de beroemde heuvel Silbury Hill: de hoogste door mensen gemaakte heuvel in Europa en ťťn van de grootste in de wereld. Silbury Hill is 40 meter hoog en is zo'n 4750 jaar geleden gebouwd. De graancirkel is daar ook precies op georienteerd:

Om een reden die nog duidelijk zal worden is de orientatie van het noorden aan een van de 5 letters gerelateerd (zie figuur). Het gegeven dat in dit gebied, Wiltshire, zo vaak graancirkels worden gevonden heeft mijns inziens alles te maken met het belang van dit gebied in de prehistorie. De grote schare aan megalitische monumenten uit deze periode staan symbool voor het begin van de historie van de moderne mens, waarvan Adam en Eva het symbolische begin vormen.

De zandloper is bijna doorgelopen en dat staat symbool voor het gegeven dat aan die historie een einde komt. Het nieuwe tijdperk is aangebroken, maar is nog altijd niet manifest: de zandloper maakt duidelijk dat de echte omschakeling nog altijd voor ons ligt, maar niet lang meer!


De Keltische tekst

De graancirkelformatie is omgeven door 5 symbolen, die letters blijken te zijn van een vroeg middeleeuws alphabet: Ogham. Dit alfabet werd primair gebruikt om het oud-Iers te beschrijven en wordt ook wel het Keltische bomenalfabet genoemd, omdat volgens traditie elke letter vernoemd wordt naar een boom. Dit alfabet kan prima omgezet worden naar ons alfabet.

Daarbij ondervinden we wel een tweetal dubbelzinnigheden. Bij de letter aan de basis van de zandloper is niet duidelijk of dit als een kruis gezien moet worden (de letter A) of als een letter M, waarbij de horizontale streep duidelijk schuin loopt (zie alfabet rechts). In de formatie loopt de horizontale streep een klein beetje schuin, maar erg overtuigen doet het niet. Ik ben er daarom vanuit gegaan dat beide mogelijk is. Het tweede probleem treffen we aan bij de letter C, die wanneer we het symbool van de andere kant af uitlezen verandert in de letter S. Nu is het gegeven dat we meerdere kanten op kunnen met een formatie - zo is mijn ervaring - typerend voor de (echte) buitenaardse graancirkelformaties en dergelijke intelligentie beschouw ik dan ook als een onvervalsbare "handtekening" van buitenaardsen. We moeten dus beide mogelijkheden meenemen en het leidt tot twee verschillende resultaten die elkaar aanvullen. Het volledige plaatje van de graancirkelformatie, waarbij de equivalente letters in ons alfabet zijn weergegeven, ziet er dan als volgt uit:

Wanneer we beginnen bij de basis van de zandloper, met de klok mee rond gaan en voor elke letter een mogelijkheid invullen, dan kunnen we uit deze letters onder andere het volgende woord vormen:

Arise

Of te wel: sta op! Het doet denken aan de wederopstanding: de mens die weder op staat, waarbij ik me voorstel dat hij terug keert naar de paradijselijke Hof van Eden: de mens die waardevrij is. Nu is dat mogelijk nog een wat speculatieve invulling van het woord arise. Echter de aanvullende betekenis van de formatie vinden we door de alternatieve letters in te vullen: de A wordt dan een M en de s wordt een c. Dan vinden we namelijk:

Mr Ice

Nu wordt ook de orientatie van de formatie ten opzichte van het Noorden duidelijk, want de eerste letter van Ice is precies op het ijskoude noorden georienteerd (zie boven)! Dit onderbouwt de juistheid van deze interpretatie. We vinden dus een op het eerste gezicht wat vreemd aandoende tekst, namelijk:

Arise Mr Ice !

Kortom "Meneer IJs" wordt opgeroepen om op te staan! Wanneer we iemand met ijs associeren, bijvoorbeeld een ijskoude kikker, dan ontbreekt het hem totaal aan enige affectie en het staat ook in verband met verstarring (denk aan de uitdrukking "Het ijs is gebroken"). IJs moet smelten en weer vloeibaar worden als water, dan stopt de verstarring. Het is ook een Mr IJs en geen Mrs IJs. Het is het mannelijke element, de verstarde en verkillende structuren, die ons (zowel mannen als vrouwen) afschuwelijk in de weg zitten. Water is daarentegen het vrouwelijke element. De onderlinge relaties van mensen moet ontdooien.

Smelt!

Concluderend kunnen we stellen dat er een wekker afloopt, waarbij er een dringend beroep op je wordt gedaan. Er wordt een flexibele geest van je verwacht om daaruit op te staan en te worden weder geboren. Het voelt als een verbod om nog langer achter verstarrende geloven, ideologieŽn en bijbehorende structuren te rennen. Het een en ander associeer ik ook met de verstarring op het persoonlijke vlak, in de relationele sfeer alsmede in de intermenselijke relaties in het algemeen, in het bijzonder als verschillende culturen elkaar ontmoeten.

De verstarring treffen we op alle niveaus aan. Wanneer houden we eens een keer op achter een idool of een vermeende leider aan te rennen op zoek naar schijnbaar houvast en schijnzekerheden?

© Marc Smulders

Last update: May 20, 2016